. உருவ வழிபாடு மற்றும் கோயில் கலாச்சாரம் என்பது ஒரே நாளில் உருவாகவில்லை; இது பல நூற்றாண்டுகளாக நடந்த ஒரு பெரிய மாற்றம்.
இதோ அதன் காலவரிசை:
1. பௌத்த மதத்தின் தாக்கம் (கி.மு. 3-ம் நூற்றாண்டு – கி.பி. 1-ம் நூற்றாண்டு)
இந்தியாவில் உருவ வழிபாட்டிற்குப் பெரிய உந்துதல் கொடுத்தது பௌத்தம் தான்.
ஆரம்பகால பௌத்தத்தில் புத்தருக்கு உருவம் கிடையாது (பாதங்கள் அல்லது தர்மச்சக்கரம் மட்டுமே இருந்தது).
ஆனால், மகாயான பௌத்தம் தோன்றிய பிறகு, புத்தரை ஒரு கடவுளாகக் கருதி சிலைகள் வடிக்கப்பட்டன (காந்தாரக் கலை).
பௌத்தர்கள் ஸ்தூபிகளையும், குகைக் கோயில்களையும் கட்டியதைக் கண்டு, அதற்கு இணையாக வைதீக மதத்தைப் பின்பற்றிய அரசர்களும் சிலைகளையும் கோயில்களையும் உருவாக்கத் தொடங்கினர்.
2. அரசர்களின் பங்கு (குப்தர்கள் மற்றும் பல்லவர்கள்)
மக்களை ஒன்றிணைக்கவும், தங்கள் அதிகாரத்தை நிலைநாட்டவும் அரசர்கள் கோயில்களை ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தினர்:
வட இந்தியா (குப்தர் காலம் – கி.பி. 300 – 550): இது ‘இந்து மதத்தின் பொற்காலம்’ எனப்படுகிறது. இந்தக்காலத்தில்தான் செங்கற்களால் ஆன முதல் இந்து கோயில்கள் கட்டப்பட்டன. விஷ்ணு மற்றும் சிவனின் உருவங்கள் சிலைகளாக வடிக்கப்படத் தொடங்கின.
தென்னிந்தியா (பல்லவர் காலம் – கி.பி. 600 – 900): தமிழகத்தில் மகேந்திரவர்ம பல்லவன் மற்றும் நரசிம்மவர்ம பல்லவன் காலத்தில் பாறைகளைக் குடைந்து கோயில்கள் கட்டும் முறை (குடைவரைக்கோயில்) பிரபலமானது. பௌத்த மற்றும் சமண மதங்களின் செல்வாக்கைக் குறைக்க, அரசர்கள் சைவ மற்றும் வைணவ மதங்களுக்குப் பெரும் ஆதரவு அளித்தனர்.
3. புராணங்களின் எழுச்சி
வேத கால யாகங்கள் சாமானிய மக்களுக்குப் புரியவில்லை. ஆனால், புறாணக் கதைகள் (சிவன், விஷ்ணு, துர்க்கை கதைகள்) மக்களை ஈர்த்தன.
கதைகளில் வரும் கடவுள்களை நேரில் பார்க்க மக்கள் விரும்பியதால், கருவறையில் சிலைகள் வைக்கப்பட்டன.
அரசர்கள் இந்தப் புராணக் கடவுள்களைத் தங்களோடு அடையாளப்படுத்திக் கொண்டனர் (உதாரணமாக, விஷ்ணுவின் அவதாரமாக அரசன் கருதப்பட்டான்).
4. சீனா மற்றும் இலங்கைத் தொடர்பு
இலங்கையில் பௌத்தம் மிக வலுவாக இருந்ததால், அங்குள்ள தமிழ் மன்னர்களும் மக்களும் தங்கள் அடையாளத்தைப் பேண சைவக் கோயில்களைக் கட்டினர். அதேபோல், சீனாவிற்குச் சென்ற பௌத்தத் துறவிகள் அங்கிருந்த உள்ளூர் தெய்வங்களை பௌத்தத்தோடு இணைத்தனர். இது ஒரு “கலாச்சாரப் பரிமாற்றமாக” (Cultural Exchange) நடந்தது.
சுருக்கமான மாற்ற அட்டவணை:
காலம்
வழிபாட்டு முறை
முக்கியத்துவம்
கி.மு. 1000 – 500 (வேத காலம்)
யாகம் / வேள்வி
இயற்கை சக்திகள் (அக்னி, இந்திரன்)
கி.மு. 300 – கி.பி. 200
பௌத்த/சமண தாக்கம்
சின்னங்கள் மற்றும் ஸ்தூபிகள்
கி.பி. 300 – 900 (பொற்காலம்)
கோயில் / சிலை வழிபாடு
சிவன், விஷ்ணு, தேவி (அரசர்களின் ஆதரவு)
ஒரு சுவாரசியமான உண்மை: இன்று நாம் பெரிய அளவில் கொண்டாடும் பல தெய்வங்கள் (உதாரணமாக: பிள்ளையார், முருகன்), பிற்காலத்தில் சிறுதெய்வ வழிபாட்டிலிருந்தும், நாட்டுப்புற வழிபாட்டிலிருந்தும் வைதீக மதத்தோடு அரசர்களால் “ஒன்றிணைக்கப்பட்ட” தெய்வங்கள் தான்.